5 kolejka

Zadanie na piątą kolejkę: Proszę napisać wiersz (biały lub z rymami) o dowolnej tematyce związanej z HT. Jedyne ograniczenia to wspomnianych w regulaminie 18 sylab na wers oraz ustalony przeze mnie limit 60 wersów. Do piór i klawiatur! 😉

 

Propozycja nr 1
 

Na te dziwy trudno przecie znaleźć lepsze tłumaczenie
Jak to tylko, że nasz prezes goleń swoją, a właściwie jej stłuczenie
Leczył biedak tak wytrwale, że zapomniał nieboraka
Że czas zleciał i klub jego przez dość przykre przeoczenie
Poszedł precz … ot i prezes, nasz hulaka
Znany w światku wolskiej braci jako cwaniak zawadiaka
W nocy mroku, goleń boli, znieczulony zaś w amoku,
Podkradł sprytnie się pod bramę jeno z młotkiem gdzieś przy boku
Poczym zwinnie niczym łania, ah ta noga, w cud wykroku
Przywarł ściśle do posadzki, sińcem zdobiąc piękne lico
Chwile trwało aby powstał, przecie twardy niczym skała
Spojrzał w górę, wisi flaga, eh..rozmarzył się nasz prezes
Mgiełka w oczach się wezbrała..
Nie jest prezes w ciemię bity, znać że w życiu wypił swoje
Toż i młotek tu przytaszczył, patrzy w górę, bredzi – „moje”
Palnął w czoło młotkiem raz by wyostrzyć wszystek zmysły
Palnął drugi, palnął trzeci, wnet i mary z oczu prysły
Korbą skręcił razy kilka, pod pazuchę upchnął flagę
Pokuśtykał metrów z dwieście, po czym w długą puścił lagę
..Prezes siedzi, goleń piecze, opuchlizna nos przygniata
Sieniec wielki jak dwa jaja, jak w koszuli w kratę łata,
Podły widok zdać się musi, nawet komar w swej litości
Miast w prezesa wbić swe ostrze,
Niczym psina jaka głodna szpik wysysa z oschłej kości
Ale prezes się raduje, pierś miarowym rytmem bije
Bo nad pooranym czołem tego oto jegomości
Niczym sarna w tańcu hasa niczym wąż się w strachu wije
Klubu jego trykot zacny, gdzie podąża – do wielkości;)

Propozycja nr 2
 

Eliza ozdobą wsi była całej
Co sobotę w remizie chłopaki patrzały
Ślinę toczyły ich spragnione ślinianki
Walki toczyli o serce wybranki

Ten i ów z zębem wybitym chodzi
Inny ze śliwą wstydzi się wychodzić
Ale każdy co sobotę gna do remizy
Aby podejrzeć majtki Elizy

A potem w niedzielę gnają do kościoła
Tam równie mocno chuć ich woła
Eliza w pierwszej ławeczce siada
Spódniczkę równo na udzie układa

Ale ktoś nie przychodzi do kościoła
We wsi wołają nań Jasiu Pierdoła
Obojętne są mu względy Elizy
W soboty nie zagląda on do remizy

I właśnie on najbardziej Elizę kręci
Nie potrafi dziewoja wymazać go z pamięci
Porzuca szczerbatych adoratorów
Innych zachciewa jej się amorów

W niedzielny ranek gdy dzwony biją
Chłopaki pod sklepem piwko już piją
Rozglądają się tęsknie za dziewczętami
Ale Eliza biegnie już opłotkami

Wygląda pięknie – jak postać anioła
Biegnie do domu, gdzie Jasiu Pierdoła
Drzwi jej zdziwiony wielce otwiera
Za drzwiami fanfara – jeden do zera

Eliza wbiega mu do pokoju
Jego tajemnice nie dają jej spokoju
Wzrok jej wnętrze pokoju omiata
Kusi zielonkawa z monitora poświata

Rumieńce wykwitły na jej licu
A Jasiu wstydliwie: gram dziś na PIC-u
Bo co innego miał jej powiedzieć
Usiadł na łóżku, choć nie chciał siedzieć

Pewnie to „hakier” myśli Eliza
W głowie toczy się analiza
Szybko pozbywa się majtek, stanika
Tego nie widział miłośnik Hattricka

Rywal na 1-1 strzelić już zdążył
Pierdoła w ciele Elizy drąży
Językiem tam, gdzie zapach fiołkowy
W tle 2-1. Event pogodowy

Trwa w najlepsze miłosna etiuda
Pierdoła rozchyla Elizie uda
W tle sędzia właśnie kończy spotkanie
Kończy i Jasiu – akurat na niej

Co? że tak już? Dziwi się dziewczyna
Jak to wyjaśnić – Jaś myśleć zaczyna
Eeee… Yyyy… Bo tak ten tego…
To był event… niedoświadczonego…

Propozycja nr 8
 

Piękne Panie oraz Przystojni Panowie
w związku z tym, że trochę czasu mam wolnego
historyjkę krótką dzisiaj wam opowiem
w kategorii open. Posłuchajcie tego:
rzecz ów miejsce ma w piłkarskim menedżerze
pod tytułem "Hattrick" (dla przyjaciół: Ha-Te)
i choć może trudno będzie Wam uwierzyć
własną głową jestem gotów ręczyć za to,
że miał konto tam gość jeden, niezbyt bystry
(w zasadzie to cymbał tępy niesłychanie)
może więc z powodu defektu umysłu
upodobał sobie gość ów przegrywanie.
Przerżnął wszystko to, co było do przerżnięcia:
ligę, Pe-Pe, szmaragd, rubin, szafir wtopił
w dożynkowym długo też nie zagrzał miejsca
gdyby mógł, poległby w Ha-eM w Europie
lub też na dowolnym innym kontynencie,
bo miał dryg do tego facet niesłychany
jednak w Ha-eM występ na jego nieszczęście
cóż – pech, fatum – nigdy jemu nie był dany.
Tak sobie tracenie bramek upodobał,
że w gorączce niepomiernej i napięciu
w młodzieżową akademię inwestował
by dwudziestu przegrywało, nie dziesięciu.
Tak, dziesięciu (plus dziesięciu w młodzieżówce)
gdyż bramkarzy nasz bohater nie wystawiał
twierdząc: "ciągle przeszkadzają futbolówce
i w ogóle tylko psują mi zabawę!"
Dnia pewnego nasz Napoleon Blamaży
w terminarzu miał wpisany meczyk z botem
tradycyjnie o porażce swej zamarzył
oraz o tym, by ten bot go zmieszał z błotem
"Na obrazku niby dobrze nie wygląda:
na łbie wiadro, korpus z puszki, łapy z rurek…
Bot jak bot, lecz myślę, gdy go tak oglądam:
trudno będzie przegrać, ale cóż, spróbuję"
Próbę podjął nasz bohater heroiczną
nie przewidział jednak w mózgu zakamarkach
że mimo to ogra bota gdyż taktyczną
myśl mu zły HaTe-bug cholernie zagmatwał.
W związku z faktem swej wygranej tak niechcianej
user dał na forum wyraz dość dosadnie
co się zakończyło długotrwałym banem
dzięki któremu gość z hattricka wypadnie.

Tu jest miejsce, gdzie morał mógłby wystąpić
kiedy bohatera losy są już znane
lecz dziś puenty Czytelnikom mym poskąpię,
zastąpię ją odautorskim mym wyznaniem:
W związku z tym, że kategoria wiersza: open
– przy butelce on powstawał, ot – otwartej
i na dowód, że informacji nie skąpię:
według mych obliczeń – przy butelce czwartej.
I w tym stanie mogę Wam z całą powagą
na bycie poetą podać prosty przepis
skupcie na nim więc wszelką swoją uwagę,
bo zawiera się w trzech słowach: piłeś – nie pisz.

Lub przynajmniej błędy sprawdź, gdy się obudzisz
zanim poślesz swoje dzieło między ludzi…